Son yazılar

Son yazılar http://karaklm.com/networks/blog/index networks.features.blog.posts.recent.description son 7 satırım mutlu olabilmek için tek şartımı söyleyebilmekti.. Kaç kere mutlu olmuşuzdur ki hayatta ? Bir elin 5 parmagını geçermi saysak ? Kaç kere mutlu olamamışızdır ?.. .. mutsuzluk; felakettir.. afettir açıkçası. mutsuzluk;sel gibidir.. birden basar her tarafını,mahvolur hersey ve toparlanamaz.. .. mutsuzluk;tanrıya yakın olma derecesidir.. tanrıyla arama kimse giremez tanrıyla aramda mutsuzluklarım var.. ..Mutlu olamamak.. mutlu olamamak ise umuttur aslında.. Ve.. Her umut bir bekleyiştir.. Her bekleyiş de hüzünle sonlanabilir.. mutlu olamamak hüzünlü bir bekleyiştir açıkçası .. mutlu olamamak; umut beslemektir.. bu son derece saçma yazının son 7 satırındaki amacım,mutlu olabilmek için tek şartımı söyleyebilmekti; (umutlarım olmadığı sürece mutluyum) no-reply@mixxt.net (oguzhan cöhce) Thu, 11 Mar 2010 00:31:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.absinth:18 http://karaklm.com/networks/blog/post.absinth:18 Bak <h1>Yaşam standartlarına uygundu bünyem.</h1> <h1>Serin tene,nemli göz kapakları.</h1> <h1>Hüviyetini kazandın,</h1> <h1>Seviştik.</h1> <h1>Tozlarımı kemirdi ağzın.</h1> <h1> Geceleri sessizlikte,duyulurmuş sesin.</h1> <h1> Ağaç kurdu.</h1> <h1>Sert derin,durmadın.</h1> <h1>Kemirdin.</h1> <h1>Atıldım,</h1> <h1>ahşaptan mobilyalara </h1> <h1>gittin.</h1> no-reply@mixxt.net (Begüm Yiğit) Thu, 11 Mar 2010 00:06:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.terslestirilmisduzyazi:5 http://karaklm.com/networks/blog/post.terslestirilmisduzyazi:5 DÜN SONDU <h4>mazgallardan ince çizgilerle göründü ölümüm </h4> <h4>tek gözümde capcanlı ışığıyla son perde hayatımı yaşadım dün</h4> <h4>son selamımı verdim lügatımdaki birkaç paçavradan ibaret vedamla</h4> <h4>ve ben dün gittim burdan daha siyah daha gerçek diyarlara.</h4> <h4> </h4> <h4>giderken gözlerimi kapattım tanıdıklara rastlamamamak için belki</h4> <h4>tanrıya inanmayan bir adam gördüm ağzından çıkan son hıçkırığıyla</h4> <h4>gözlerinde keskin bakışlarıyla ömür tükettikçe inanmadığı tanrıya bakıyordu</h4> <h4>arıyordu gözleri kısılmış küçülmüş kendi hapsettiği yerden çıkarıyordu kendi tanrısını belki</h4> <h4>ve buldu belkide gözleri hiçbiryere bakmazken gideceği yere görüyordu </h4> <h4> </h4> <h4>dün öldüm ya ben </h4> <h4>kendi siyah fısıltımdan baktım daracık dünyaya</h4> <h4>bugün gördüm beyaz günlerin ardını</h4> <h4>bugün duymanın aslında görmek olduğunu konuşurken dokunduğumu öğrendim</h4> <h4>içinde rüzgar saklı denizimde</h4> <h4> </h4> <h4>bugün diğer günlerden başka görünmüş dünya</h4> <h4>ay görünmüş güneş yerine</h4> <h4>gökyüzü kaçıp sırra kadem basmış </h4> <h4>sabah yelinde ay-ı görenler olmuş elinde bir fener beni ararken koşar adımlarla</h4> <h4>bugün güneş birdaha ağlamış </h4> <h4>senden sebep bensizliğine </h4> <h4>ve ben dün öldüm sessiz sedasız fısıltılardaki evimde.</h4> no-reply@mixxt.net (betül yıldız) Wed, 10 Mar 2010 23:48:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.alefx3:4 http://karaklm.com/networks/blog/post.alefx3:4 Sıcak Onları her zaman sen koyarsın dolaba. Yalvarırım,dereotlarımı bul. yeşilim çorbası yapacağım,seversin. gel,dereotunu bul. hiç soruyor musun kendine, bu kız tek başına nasıl bulsun onları diye, hiç soruyor musun terkederken, ben gidersem, bu çorbayı kime yapacak evimin pasaklı acuzesi diye. * hem ben, sana geri dön demiyorum ki, günlerdir korkudan açmadım buzdolabını,belki ikinci gözdedir. sen gel, sadece dereotlarımızı bul,inan ki kafidir. no-reply@mixxt.net (Begüm Yiğit) Wed, 10 Mar 2010 23:25:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.terslestirilmisduzyazi:4 http://karaklm.com/networks/blog/post.terslestirilmisduzyazi:4 Küçücük bir köprü... Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki; Dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür... Bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar... Ama tam sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam: “Bu köprüyü geçip bana gelir misin?...” İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin, sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın... O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer, bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar bitiverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız... Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde, sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın.. Ortak isteklerimiz esrikleşivermiştir birden. Ardına bakmak istesen de öylece çeker gidiverirsin. Beni incitmek istemesen de incitmiş olursun. Gitmek isteyene kal denmez. Hayatının akışına kapılıp hayatına kattığın insanlar sen de var olan hüznün yansımasını hep bulurlar. Ve dersin ki gülümsemelerim bile ne kadar içten olursa olsun sahte bir izi var. İşte bir gün ne demek istediğimi anlayacaksın… no-reply@mixxt.net (fatma tezcan) Wed, 10 Mar 2010 22:36:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.severinaelf:5 http://karaklm.com/networks/blog/post.severinaelf:5 Üç saat Lanet olsun... Mide bulandırıcı tadından nefret etsemde seni istiyor, delice kanımda akmanı istiyorum. Baş belası bir şeysin sen, diğerleri gibi de bir ismin yok, leş, lanet bir herifin ismini taşıyorsun sanki. Tahtakurusu bir tadın var diyorlar ya, yalan! Daha iğrenç bir şeysin sen! Ancak sarhoşluğun güzel... Kapağın usul usul açılıyor şimdi ellerimde, kokun keskin, durgun bir deprem gibisin. Aptal aptal bakma öyle bana, konuşacak birini arıyorum, isminden dolayı sana sardım işte sadece o kadar... Sigara dumanının mavisi gece de ne kadar belliyor her nefeste, daha önce buna hiç dikkat etmemiştim böylesine. Riders on the storm... Riders on the storm... İşte bir kaç yudum, biraz daha gevşemekteyim, o lanet tada rağmen ben anladımki viskiyi seviyorum, sarhoşluğu baş döndürücü bir sakinlikte gerçekleşiyor, huzur gibi. Riders on the storm... Riders on the storm... Az önce gittim baktım ben yoktu, hay aksi yetişemedim yine. Hep üç saatlik bir farkla yaklaşıyoruz yaşamın sonuna doğru. İşin deli eden tarafı, ölmeden önce okunacak bilmem kaç kitap, bilmem kaç film bilmem kaç şarkı vs. dinlemeyi hep erkene alırken kollarında sevişirken öleceğime üç saat geç kalıyorum, neden? Riders on the storm... Riders on the storm... Oda, Hitlerin bile tasarlayamacağı niktoninden kanserle yavaş yavaş gebertme merkezine döndü... Alkolün pis kokusu dudaklarımda niktoinle düet yapıyorlar ama hala dişlerim geceye inat parıldıyabiliyor acı bir tebesssümle. Birden hayal meyal gözüme bir kitap ilişti kitaplığımdan ya da sarhoşluğum öyle istedi bilemiyorum. Ama o ilişen kitap dilime, sürekli kendini tekrar ettirme gayretiyle beni çıldırtacak bir mısra doladı dilime; Güçlüyüm ben, Gerekliyim çünkü onlara. ''Sıran geldi!'' Deseler günün birinde, Savaşa itseler beni, Vurulsam: Kan değil Adın fışkırır Yırtık dudaklarımdan... Ah.. Yalnız üç saat... Sadece üç saat fark var sanki herşeyin arasında olan. Riders on the storm... Riders on the storm... Herşey flulaşıyor diyeceğim ama saçmalamış olacağım, zaten kapkaranlıktayım. Viskinin berbat tadından ve dumanın mavisinden herşey karanlık, herşey saçma. Bitmeyen bir yağmur içindeyim, bitmeyen bir fırtına. Riders on the storm... Riders on the storm... İçim uyumaya isyan ediyor ama yatağa uzanmaktayım, gözlerimden biri tavana bakıyor şimdi ama ben ona sarılamamaktayım... Göğsüm terliyor, sertleşiyor damarlarım, alkol zehir gibi kanımda geziyor ama yapayalnızım... Gecenin şehvetli kanatlarını sırtımda, biliyorum... Tırnaklarıyla deşip kanatlarımı çıkarması gerek beni uçurması için.. Riders on the storm... Riders on the storm... Lanet olsun bu şarkıdan sıkıldım, daha acı, daha da şehvetli bir şey lazım! Pencereyi açıp boğulana kadar şişenin dibinde kendimi izlemem lazım, ahh biraz soğuk ustura nefesi. I know I never never never gonna leave your babe... Ahh bu daha da can acıtıcı, pencere dönüyor tutamıyorum, yer dönüyor, gökyüzü dönüyor, ahh bu daha can acıtı, bu şarkı, bu lanet olası şarkı... I know I never never never gonna leave your babe... Sabah oluyor ve ben buradayım desin, sıcak nefesimle içinden çıkıp karşına geçtim desin. Beni inandırsın varlığına, beni inandırsın ne olur. Bu sarhoşluk, bu gece, kanatlarımın tutsaklığı yoruyor beni artık. Bak işte gün sızmaya başladı daha şişenin dibini bulmadan kan çanağı gözlerime, bak işte yine sigaraları yercesine sabahladım sensiz, anlıyor musun beni, söyle anlıyor musun! Ben senin için yalnızlığımı terk ettim... Üç saat sadece... Ama içimdeki şarkı hiç susmuyor nedense; I know I never never never gonna leave your babe... no-reply@mixxt.net (Uğur Arı) Wed, 10 Mar 2010 20:43:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.accursed:3 http://karaklm.com/networks/blog/post.accursed:3 farkındalığın canı cehenneme Güç,miskinleri sever dedi ve miskinler, güce açılmaktan çekinen süklüm püklüm aşıklardır. Uyandığı gün,esneyecek geceye sabahım. Sen 0'dan geriye saymayı seversin Iris. Bir gizem var,bir sır var dilinde. Bilmiyorsun,kelimeler salt suskunluk verir kimine. Bir gün baktım,katıldı gündüz geceye. Bir gün baktım,bölündü kıpırtı- seslere, bilmek, bir yanılsama kusursuz ve seçkin biliyorum işte! ve şimdi gösterimde-"yaz melteminde çok tanrılı naftalin" Enkaz, sersemleri sever dedi. Iris, etten,kemikten çok berideydi. Duyduğu hazzı takip eden bu acı, yakaladı kıskıvrak! hiç sayılmaz ki geriye sıfırdan kandırılmak, bilmektir bir nebze,hani. Bilmez misin? Sıcak, yüzünü döktü o güzel melodiye, ve o melodi,o garip ezgi- az-şıp/sevdi biraz güç,fazla enkazdı. O ezgi Iris'e aşkın uzaklık, yakalanmış olmak için fazla kıskıvraktı. Bilir misin? İris,biraz tembel,az kahraman Biraz cüretkar az konuşkandı, Rolü vardı tanrılı naftalinde, üşenmeden-koca bir sekansı sırtına aldı. Filmde, küçük bir metal paranın içindeki altındı. Savruldu,durdu. Yenildi ve yutuldu. Biliyordu. ve saydı, eksi bir,eksi iki,eksi üç... Halk,artık böyle şeyleri umursamıyor, dedi. Tanrılı naftalin,gişesi olmayan bir filmdi. ve bir yaşlılık gecesi,düşürdü aklına aidiyet o metal paranın içinde ne işi vardı? sordu kendisine, bilemeyerek. no-reply@mixxt.net (Begüm Yiğit) Wed, 10 Mar 2010 19:39:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.terslestirilmisduzyazi:3 http://karaklm.com/networks/blog/post.terslestirilmisduzyazi:3 Yarı Gerçek Yarı Masal Sen bir yol işçisi. Hayatımdaki çukurları, çatlakları kapatmakla uğraşan. Ruhumun fırlamış parke taşlarını onaran. Günle birlikte bana başlayıp, akşama değin benimle çalışan. Diyorsun ki, "günü gelince üzerine uzanıp, seni eskitmelerini engelleyeceğim; seninle eskimeye razı olmuş gibi..." no-reply@mixxt.net (seda yıldız) Wed, 10 Mar 2010 12:34:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.jaguar:225 http://karaklm.com/networks/blog/post.jaguar:225 GÖZLERİNLE SON BİR ŞİİR DAHA YAZ Gözlerinle son bir şiir daha yaz sonra gideceğim Bu halim komik biliyorum ama ben bu halimide seviyorum gözlerinle son bir şiir daha yaz ıslak kaldırım taşlarına tıpkı eve giderken yaptığın gibi bu bilinmezlik öldürüyor beni farkındamısın...? bu gece kar taneleri bir başka geçiyor sokak lambasının önünden kirlenmiş bedenime yapışıyorlar bir bir... bu mevsimin son perdesinde yürüyen bir kardan adamı oynatıyorlar akılları sıra -bana- bu belirsizlik öldürüyor beni çabaladıkça, daha bir derinleşiyorum ve sonra çiçek taklidi yapıyorum kırılan bir vazonun içinde diyorum ki! gözlerinle son bir şiir daha yaz sonra gidip öldüreceğim kendimi Gözlerinle son, bir şiir daha yaz diyemeden öleceğim belki de esaretinin altında... no-reply@mixxt.net (zafer vatansever) Wed, 10 Mar 2010 11:01:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.zafer4134:2 http://karaklm.com/networks/blog/post.zafer4134:2 kARANLIK bir birmizin yaralarına Merhemiz zannederken Kangren olmuştu ömürlerimiz Dünyayı sevişirken gözetlemek Utandırırdı gözlerimizi Ve bir kapı aralığından sevişirdi Gözlerin bedenimle Ben henüz hiç bir kadına dokunamamışken İşlediğimiz günahın kokusu genzimi yakardı En yalan ve en ıssız anlarımızdı Bir yalnızlığa ikimiz sığmaya çalışırdık Çalıntı zamnalarda sahipsizken Ve bir telefon kulubesi kadar yalnız Bir okadarda karanlıkken Saklanacak bir ışık arardık Çünkü geçmişimizi hiç bir karanlığa sığdıramazdık Oysa merhem değildik yaralarımıza Tükenince ömürlerimiz Apar topar toplayıp günahlarımızı Kaçtık birbirimizden... no-reply@mixxt.net (zafer vatansever) Wed, 10 Mar 2010 10:53:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.zafer4134:1 http://karaklm.com/networks/blog/post.zafer4134:1 HUZURSUZ YAZILAR/15 İÇİNDE SANCILAR, ATEŞLER.. DOĞMAK İSTEYEN, ASLINDA NE OLDUĞUNU SENİN BİLE BİLMEDİĞİN DUYGULAR İÇİNDE, YUMUŞAK, SERT, NEŞELİ, HÜZÜNLÜ VE ALABİLDİĞİNE KIRILGAN. SEN VARSIN VE BİREYSELLİK BAŞTACI VE OYSA KIRILGAN ZAMANLARIMIZDA YALNIZ VE ZAVALLI VE BİR BAŞIMIZA VE BİR ŞEY! OLMANIN YOLUNUN BİRLİKTELİKTEN GEÇTİĞİNİ BİLEREK VE BİRLİKTE YAŞAMANIN EZİKLİĞİNİ İÇİNDE HİSSEDEREK KÜS, BARIŞIK GİDİLEN BİR YOL. BEN NE DEDİM? "SIĞINIP HUZUR BULDUĞUM TEK YER" ALLAH DİYORSUN, NE GARİP, TANRININ ONCA ÖZELLİĞİNDEN SADECE KENDİNİ HEP HAKLI GÖRÜŞÜNÜ ALIYORSUN. VE HEP HAKLI KALABİLMEK İÇİN HER ŞEYİ YAPIYORSUN. YANILIYORMUYUM? DÜNYANIN TEK SENİN KAFANDA DÖNDÜĞÜ GİBİ DÖNMEDİĞİ KESİNKEN, AMİR VE BUYURGAN VE KENDİ ETRAFINDA DÖNEREK VE ÜSTELİK BU SATIRLARIN YAZARI OLAN ADINI SENİN KOYABİLECEĞİN ŞAHSI DA YÖRÜNGENE ALARAK HEP HAKLI KALABİLMEK! BUNALIM BUNALIMLA AŞILABİLİR Mİ? YAŞANAN HER MUTLULUK AZ SANA VE YAŞADIĞIN HER MUTLULUK ÇOK. BİR KAPIDAN DİĞERİ BİR ANLIK VE BİR ADIM. YAŞANILAN HİÇ BİR ŞEY DEĞİŞTİREMEZ ASLINDA SENİ, SEN SENSİN VE NE KADAR YOK DESEN DE SENİNLE YAŞAMAK BİR ANLIK PİLOTAJ HATASI. VE ZOR TABİ SANA RAĞMEN SENİ AYAKTA TUTMAK. NE DİYORSUN, KİMSEYE İHTİYACIN OLMADIĞINI MI? DOĞRU! BİLDİKLERİN, DENEYİMLERİN VAR VE TABİ BİRDE ALTINCI HİS VE ŞÜPHELER.. BİR DÜŞÜNMEK İSTERMİSİN BELKİ DE EN ÇOK ŞÜPHELENMEN GEREKENİN SEN OLABİLECEĞİNİ! BELKİ DE SONRASI İÇİN DAHA AZ YORACAKTIR BU SENİ. NE DERSİN? BENİM BUTÜR BUNALIM YAZILARINA DÜŞKÜNLÜĞÜM GİBİ SENİNDE VARMIDIR BİR AÇIĞI BİR YAMAYLA KAPAMA İSTEKLERİN? VE YAMA KAPATIR I DERSİN O KOCA AÇIKLIĞI? İÇİNDE BENİ SİLDİĞİN ANLARDA BOŞLUK VE ÜRPERTİ. BİLİYORUM DESEM BAZEN UZATTIĞIN ELİNİN BOŞLUKTA KALDIĞINI, ONU TUTAMADIĞIMI.. ÇOK MU GARİBİNE GİDER BUNU DÜŞÜNMEM? SUÇLU KİM? BENMİYİM? BİLMİYORUM! HAYAT MI SUÇLU GEÇMİŞ Mİ YOKSA, GİZLENMİŞ GERÇEKLER Mİ, KİM, KİM? GECENİN KARANLIĞINDA SAÇLARIMI OKŞAYAN ELİN NE İLGİSİ OLABİLİR YALNIZLIĞIMLA, YADA SAÇLARIM DEĞİL Mİ ASLINDA DEĞMEK İSTEDİĞİ ŞEY? UZANAN HER EL SONUÇTA KENDİNE Mİ UZANIR İNSANIN, TUTULMAK, OKŞANMAK İSTENEN HER ŞEYDE İNSANIN ARADIĞI KENDİMİDİR ACABA? BİLMİYORUM! SANA UMUT DOLU ŞEYLER YAZMALI, HÜZÜN VE ACI OLMAMALI DENİLENLERDE, AMA BEN SENDE HEP "CANIM" KALMAK İSTİYORUM VE BUNUN BEDELİ YALNIZLIKSA, YALNIZ KALMAKSA, ARDINDAN DALMAKSA DÜŞLERE ONO DA PEŞİNEN KABUL EDİYORUM. BANA BİR ŞEY OLMAN ÇOK ÖNEMLİ DEĞİL BENİM AÇIMDAN, SONUÇTA YİTİRİLECEK BİR GÜNBATIMI, AMA DİYORUM KENDİME AMA SENİNLE YAŞAM HEP GÜN DOĞUMLARINDAN GEÇİYOR. BİLİYORUM! VE BİRTANEM, ASLINDA ULAŞMAK İSTEDİĞİM TEK ŞEY SEN, HAYATIMIN ANLAMI BU. VE SEN BÜTÜN ZEVKLERİNİ TATMIŞKEN YAŞAMIN( TOKSUN, DEMİŞTİN!) BENİM SENDE GİZEMLİ BİR ŞEYLER BULMAM, GİZEMLİ BİR ŞEYLER SUNMAM GEREKİYOR. AMA, "HAYATI YİTİK OLANIN GÖVDESİNİN DE YİTİK" OLDUĞUNU UNUTMADAN. AŞK İKİ KİŞİLİK ÇÜNKÜ!! no-reply@mixxt.net (himmet aygüt) Wed, 10 Mar 2010 07:29:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.hafikli:15 http://karaklm.com/networks/blog/post.hafikli:15 İADELİ TAAHÜTLÜ Dalından koparılana kadar her elma, kendi yalnızlığını barındırır darağacında. Yanlışlarım oldu, evet. Kiminin gölgesinde saklandım, kiminin bekâretinde. Acı diye yutturulmaya çalışılan o zehirden ben de içtim, ayarı kaçmış hayatların mevzilerinde. Kanıma alkol diye aldığım başıbozuk ruhların, inan ki her biri tek tek ezberimde. Ama sen, vurdumduymaz bir kâğıt aklığısın düşüncelerimde. Güneşli günlere uyanıyorum nicedir. Şehrin ayağını kaydırmaya çalışan kapitalist tanrılara inat, dimdik duruyorsun menzilimde. Seversin bu şehri, bilirim. Ne kadar uzaklaşmak istesen o kadar içinde barındırırsın. Acısını başkent edinmişsindir kendine.. Ben bu şehri, senin ayaklarınla dolaşınca şehir sayıyorum artık. O güzelliği, o inatlığı, o insanın içini coşturan havası, senin anlamında somutlaşıyor. Küçücük bi tebessümün, şehri şehirliğinden utandırıyor. İnsanlık tarihinin kökenini çatlatan bir gümbürtüyle geliyorum sana. Gırtlakları patlatan bir haykırmayla. Sıyrılırken yıldızlarından bu şeceresini sapıtmış kâinat, sende de bir parça umut varsa herkese inat, çökelim rengini kaybetmiş gecenin üstüne, arşın en can alıcı noktasını parçalayarak Harflerimi geçirip düşüncelerimin girdabından, sana gönderiyorum bu gece. Üstüne anlamı kaymış kimliğimi yapıştırıyorum bir de, pul niyetine. Altına da not düşüyorum; İadeli taahhütlü yalnızlıktayım diye! no-reply@mixxt.net (levent özdemir) Wed, 10 Mar 2010 01:22:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.zopati:31 http://karaklm.com/networks/blog/post.zopati:31 KAÇIŞ Bu şehrin atardamarıysam ben, kanım sana çekiliyorsa katillerin kurbanlarını bağışladıkları gecelerde, Artık eziyet etme Sana yaklaşmaya çalıştığım noktalara neler döşedin bilmiyorum. Her adım atma girişimim bir geri dönüşüm temposuna yenik düşüyor. Hani hikâyeni anlat desen, adımı unutacağım. Adıma yaklaşsan, kendimi vuracağım. Yüzünün en güzel yanını alıp götürüyor birileri. Yüzünün en şaşkın tarafında cinayet planları yapıyor başka birileri. Ben yüzünün en sen tarafına gömüyorum bakışlarımı, en umursamaz tarafına... Fark etmiyorsun, olsun! Hani senden arta kalan zamanlarımda suladığım tomurcukların gidip başka saksılarda çiçek açmasına da kırılmadım ben. Her çiçek biraz ihanet barındırır ne de olsa! Akşamdan kalma bir hüzün yapışmış göz çukurlarına. Nereme salsan bakışlarını, oramdan yaralanıyorum. Nereme salsan bakışlarını, orama yetemiyorum! Şimdi kaçmam mı lazım bu şehirden onu bile bilmiyorum... no-reply@mixxt.net (levent özdemir) Tue, 09 Mar 2010 17:48:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.zopati:30 http://karaklm.com/networks/blog/post.zopati:30 yarım yamalak kendimi her yönden sağlıklı hissetmek mi yaratıcım?!, yönetimimi ellerime verdiğin günden beri çok uzaklarımda o cümle,, bana bahşettiğin suretini harcıyorum yok pahasına, aidiyetimi satıyorum özgürlük nutuklarıyla ,,, no-reply@mixxt.net (bee çee) Tue, 09 Mar 2010 14:19:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.promloca:136 http://karaklm.com/networks/blog/post.promloca:136 hep sen kokacağım ıslak bir geceden düşünceli bir gündüzün kucağına düşerken, saatlerce sığınışıma sen kokuyor ellerim. yağmurun sesi de kar etmiyor benim senli sesime... no-reply@mixxt.net (Can Erkasap) Tue, 09 Mar 2010 13:56:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.maxdamage:51 http://karaklm.com/networks/blog/post.maxdamage:51 Gözdağı Gittin. Gözlerim sağanağa teslim. Seninse yağmura söyleniyor dilin. Yarın, günle birlikte gökkuşağının altında bul beni. Gelmezsen, altından geçerim. no-reply@mixxt.net (seda yıldız) Tue, 09 Mar 2010 12:04:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.jaguar:224 http://karaklm.com/networks/blog/post.jaguar:224 MATRUŞKA <h4>Ben lambadaki cin değildim aslında Ve bu bir masalda değildi... Oynadığımız küçük bir oyundu belki de ; Ve içini açtıkça küçülen umutlarımız , Oyuncağımızdı...</h4> <img src="/storage/images/farm/b/8/7/0259c431e14a9e01330f00c33c31e_medium.jpg" alt="" /> no-reply@mixxt.net (ismail özmen) Tue, 09 Mar 2010 12:01:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.nirvana:63 http://karaklm.com/networks/blog/post.nirvana:63 Papucumun Adamları <:o) Havadandır bu halim değil mi? Sıkıntım akşamın çöküşündendir. Geçer değil mi gün doğunca. Öpte geçsin! Aynalarla konuşmayı bırakmadım. Demin fark ettim de benim gözlerim hiç güzel bakmıyorlar. Bende kadınım oysa güzel bakmalı benimde gözlerim. Hani gözler kalbin aynasıydı. O kadar mı pas tutmuşum. Renkleri de güzel değil ama hala ağlayabiliyorum en azından bu iyi bir şey değil mi? “Ağladığını, görmek nasıl isterdim bir bilsen, bir şarap açıp oturup dertleşmek, TSM dinlemek, yahut gitarım eşliğinde şiirler okuman vardı” dedi budai petrol prensi olmak isteyen bir adam. Mutlu oldum. Kendine Müslüman olmayan insanların var olduğunu bilmek güzel. Sevdim o adamı. Senide unutuverdim. Geçenlerde x şehrindeydim. Bilmediğim şehirlerin sokaklarında yürümeyi seviyorum. Çünkü onların sokaklarına tükürebiliyorum iğrençleşip. Hani küfür bile etmişliğim vardır yanımdan geçerken omzuma çarpan adamlara. Hoş adam denmez ya onlara. “Ben zaten utanıyorum yaptığımdan sen millete nasıl anlatırsın yaa” diye telefonda bas bas bağıran kırmızı mantolu hafif kilolu siyah saçlı, çilli, az birazda dertli, bir kız geçti yanımdan. Kısa bir anda oldu hepsi. Sokakta bu sözleri benim gibi işiten herkes kızın biriyle yattığını anlamıştı. Tanımadığım insanları, bilmediğim şehirleri işte bu yüzden çok seviyorum. Her şey net, flu değil. Benim şehrimde sevişmek yasak. İyi sır saklayan bir kadın, bir adam, birde yorgan bulursan. Sevişebilirsin. İşte o zaman kimse sana sadece arkadaşlarınla gezdiğin için O…. hakaretini etmez. Derdim sevişmek değil. Bilin. Ben şimdi anlatamamışımdır. Siz başka anlamışınızdır. Boş verin. Çok yağmur yağdı ben oradan dönerken. İlk defa ıslanmak istemedim ama sırılsıklam oldum. Yağmurları severdim ki ben hiç üşümezdim. Demek ki içim geçmiş benim senden diye düşünürken. Annesine sarılmış durak altındaki adam bıyık üstünden bana hınzırca sırıttı. Severim bıyığı olan adamları. Tüm adamlar bıyık bırakmalı. Ama sevmedim o adamı. Elimin tersindeyken ağzının ortasına yapıştırsam. Onu haklı çıkarırdım. Yapmadım. Hem olurda karnım acıkırsa bana köfte ekmek yapmazdı ki durağın yanındaki seyyar köfte arabası olan adamın babası. Yersiz bir itirafta bulunayım mı? Bindiğim bütün otobüslerin muavinlerine aşık olurum ben. İnince geçer. Yüzüme yapışan saçları anlımdan çektim. Valizimi ona verdim, bagaja yerleştirdi. Önce ben bindim otobüse sonra o. Bana gülümsedi “Çay mı alırsın kahve mi meyva suyu mu vereyim?” dedi. Çay alayım dedim. Eee kibar adam kuru kuru içilmeyeceğini biliyor çayın “yanında kraker mi alırsınız kek mi” diye sordu. Toktum ama nezaketen kek aldım. Çantama attım. Biraz sonra geldi kolonya tuttu. Hiçte sevmem aslında ama aşığım ya uzattım elimi. Teşekkür ettim. Oysa bu hizmet otobüse binen herkese verilir. Bana özel değildir. Ve komik tarafı bu o adamın işidir. Yoksa kimse bana çiğdem çay mı içersin kahvemi alırsın yanında bir şey yer misin kolonya ister misin diye sormaya meraklı değildir. Beni geçtim, kimse kimseye sormaz. Nedendir bilinmez. Ama ben diğer yolcuları yok sayar yolculuk boyunca aşık kalırım muavine sanki işi değilmiş gibi bana değer veriyormuş gibi hissederim. Kendimi kandırmanın güzel bir yolu gibi görünse de bu yaptığım değil. Değerden bahsettim, küçük ama iyi hissettiren mini anlardan. Hani şu yapmaktan kaçtığınız, çekindiğiniz, yapsanız ölürsünüz sandığınız şeylerden. Farklı bir çekimin enkazı değil miyiz hepimiz. İnsanlar! Bilmediğiniz bir şey var. Ben kendim seçtim üzerime yıkılan duvarları. Hepsi maviydi, ne hoş değil mi? Bilmediğiniz şeye gelince. Kiminiz seçemediniz duvarlarınızı, kiminizin vakti bile yoktu olanı biteni anlamaya. Kiminiz olay mahallinde can çekişmeyi seçtiniz. Kiminiz kaçtınız, kiminiz yüzleştiniz. Kiminizde kendinizden vazgeçtiniz, önünüze ne konduysa onu yediniz sevdiğiniz yemeği elinizin tersiyle ittiniz. Ben şanslıyım bilin. Ne yaşadıysam kendi istediğim gibi yaşadım. Üzerime yıkılan duvarları bile ben seçtim. Üstelik maviydiler, düş mavisi. Oysa bende çocuktum benimde annem ve babam vardı, beni seven iyiliğimi düşünen. Onların istedikleri duvarlara yaslanmadım. Anladılar beni. Kızmadılar bana, baskı yapmadılar. Başıboş bırakılmak değil bu gerçek sevgi saygı gerçek aile kavramı. Bana sev kızım dediler. Birilerini etiketleri yüzünden aşağıla, ayıpla, dışla, incit kızım demediler. Yasaklar koymadılar bende yanlış hiçbir şey yapmadım. Keşke herkesin anne ve babası benim annem babam gibi olabilse. Üzülüyorum ben sokaksız evlere, gözsüz kadınlara, çocuğu olmayan babalara, annesiz çocuklara… Ailesi olup da çocuklarını istedikleri şekiller doğrultusunda yontmaya çalışırken yanlış yapan insanlara. Sobalı evlerde büyütülen çocukların anne babalarını kaloriferli evlerine sığdıramayışlarına. Ben şanslıyım bilin. Sözde bir kadın olup çıkamıyorum. Gerçeğim. Ama hep sözde adamları severim. Daha cazip gelirler farklı bir cazibeleri vardır her birinin.İki onluk bir birlik yaşım ama çokça hayat gördüm. Çokça büyüdüm 4 yaşımda kocaman bir kadın oldum. Oynamadım yani acımı haykırmadım geçmişime sığınmadım ama geleceğin endişesine de kapılmadım hiç. Ben söz etmem acılarımdan kimseye. İşte bu yüzden de hiç keşke demedim. Ve siz keşkelerle, öncelerle, sonralarla, ahlarla, vahlarla, boğuşurken, acınızı çekerken, geçecek buda geçecek diye kendinizi kandırırken. Ben geçtim hepinizden. Geçtim derken bugün aynı asfalt yolun ters şeritlerinden geçtik o adamla. O adam ya biliyorsunuz sizde onu çok kereler satırlarıma sebep olan, okuduklarınızı bana yazdıran adam. Dokunmadan sevdiğim, hani dokunsam belki de beni sevecek adam. Yüzüne bile bakmadığım adam. Arkamdan en çok küfrü etmiş olan adam. Beni bir yerlerde görüp karşıma çıkmayan resmimi çeken sonra bana mail atan adam. Bir lif yırtılmasını 2 saat soluksuz anlatan adam. İlk kez aşık olduğum adam. Bakmayın ben herkese aşık olduğumu söylerim de aşkın aslının gizli olduğu adam bu adam. Yanında dikilsem yanında cüce gibi kalacağım adam. Hani siyah arabası olan, benim çok sevdiğim benden küçük olan. Ne diyordum ben bugün diyordum bugün aynı asfalt yolun ters şeritlerinden geçtik o adamla. Aynı şeritte olup gene isterdim üzerime araba sürmesini. Kısmet değilmiş bir daha ki sefere artık. Benden canıma kast edecek kadar nefret ediyorsa demek ki oda sevmiş beni. Eskiden sevilmiş olsanız bile birinin üzerinize arabasını sürerken bunu size hissettirmesi güzel şey. O şimdi daha iyi bir kadını seviyor. Ve ben onun adına mutluyum. Okuyacak bunları biliyorum. Ruh hastası, deli, diyecek. Ama hoşuna da gidecek, çaktırmayacak. Sinirlenecek, küplere binecek. Sonra bana küfür edecek. Ama bil işlemiyor, kimi seversem seveyim, kimi seversen sev. Unutmam ki ben seni. Ama şimdi sen hala sana aşığım filan sanırsın. Yok paşam değilim de anılarıma saygımdan sana bu hürmetim, sevgim. Azarlansam da kapı önlerine gelişim bu yüzden estikçe aklıma. Yazarım böyle seni. Sen iyi bir dosttun ben sevmenin ayarını kaçırdım. Sen haklıydın ama bil bende haklıydım. Neyse sıkıldım seni yazmaktan. Sıkıldım senden diyebilmeli insan değil mi? Gitmek isteyince gitmeli. Benden sıkıldım senden deyip gidemedi kimse. Ben gittim sıkıldıklarını anladığımda. İnsan aynı anda kaç kişiyi sevebilir. Bir iki üç dört beş altı yedi… Sever. Büyütmeyin öyle gözlerinizi. Ben de denedim oluyormuş. O yüzden artık kızmıyorum beni aldatan adamlara. Adamlara diyorum çünkü ben bir kez aldatılmadım birçok kez aldatıldım. O yüzden koymuyor, alışık olduğum bir duygu. Geçtiğim adamlar şimdi okuyup bir “vay bak sen” çekmişlerdir. Hiç birinin uğradığım ihanetlerden haberi yok. Hiç birini, diğer birine taşımadım kendimle. Olduğu yerde ihaneti bırakıp öyle sevdim her birinizi. Ki siz acılarınızla geldiniz acılarınızla gittiniz benden çoğalarak. Acınacak halde olan ben değil sizdiniz. Zafer sarhoşluğunuzun üstüne bir kahve ısmarlamış gibi olmak istemezdim. Gerçek ve acı olan bu. kime göre bana göre. hı hı tamam ben ahmağım zaten. üzülmeyin siz. ben çocuk avutmasını iyi bilirim! Yazdım ya bunları narsiste çıkartın adımı. Eminim yeni öğrenmişsinizdir onun anlamını. Ben seri üretilen bir malım sonuçta pek bir malım. Olsam ya prenses.Nede olsa östrajenin esiriyim ben feministimdirde. Gidin Allah aşkına az ötede oynayın. Bir adam bana demişti ki onu deyip susacağım. “Tatlı bir adam değilim, ama sen güzel yazıyorsun. Belki bir gün adam olur bizi anlarsın. Hem belki bende kadın olur seni yazarım sen biranı açmış maç izlerken ya da bir fahişeyle sevişirken…kim bilir.” Kediler hala sevişiyorlar tavan arasında, elimi yukarı vursam da anlamıyor ki meretler. Gözlerim hala güzel bakmıyor, ne biçim kadınım ben!!!! Çiğdem Taş Not : Heves uğruna harcadığınız O....larınıza bir demet papatya gönderin bugün. no-reply@mixxt.net (Çiğdem Taş) Tue, 09 Mar 2010 08:34:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.platokinez:42 http://karaklm.com/networks/blog/post.platokinez:42 hayaller imkansızıncı katta .. istemediğin kadar yaşanır hayat.. bir kere ölürsün.. istemediğin kadar şey var edilir hayatta.. bir kere yok olursun.. .. cok insan sevilir, cok sevdadan geçilir hepsinde düşülür ama; biri acıtır canını .. cok insan girer hayatına cok da insan cıkar .. birtanesi kalır ama; sen yok olursun. .. herkes hayal eder mutlu olur hayatta ben de hayal ederim ama; benimkiler hep, imkansızıncı katta.. no-reply@mixxt.net (oguzhan cöhce) Mon, 08 Mar 2010 21:00:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.absinth:17 http://karaklm.com/networks/blog/post.absinth:17 yanyana değiliz diye oluşan düzensizlikleri indirgeme bildirgesi Birbirine geç kalmadıkları halde geç kaldık sananların çekilişleriyle geri, birbirine geç kalmalarını sağlayan seviyeyi çiğnemiş, diyorum ki: Bunlar var ya hanidir, bas bas Tüm, bunlar. -Yazılan. Susulan. Sövülen. İçilen. Kesilen. Biçilen. Takılan. Takınılan. Bunlar var ya bunlar! Nadir pastil, bazen fitil, ama aslen bunlar tamamen; <h3>- h a p !</h3> <h4>Kırmızı. Kırmızı. Ve bir de kırmızıları saymazsak, kırmızı. </h4> <img src="http://4.bp.blogspot.com/_Qm2i8mXTjhs/SxJBdL6f9HI/AAAAAAAACHc/2Bgp94xd81o/s1600/she-chose-the-red-pill.jpg" alt="http://4.bp.blogspot.com/_Qm2i8mXTjhs/SxJBdL6f9HI/AAAAAAAACHc/2Bgp94xd81o/s1600/she-chose-the-red-pill.jpg" /> ''Bunlarsız nefes alacağız bir kaç gün. Az kaldı.'' ı.ö. 01.03.2010 no-reply@mixxt.net (Ilgın Özmen) Mon, 08 Mar 2010 20:53:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.simurg:68 http://karaklm.com/networks/blog/post.simurg:68 Sonun başlangıcı... Soğuğun ortasında, ürperen bedenin hıçkırıkları… Yağmurun sesi kulaklarında, hıçkırıklarına eşlik ediyor. Bir melodram mıydı? Melodram ve dram. Ürkek bakışları, kimsenin onu görmesini istemeyişinden. İliklerine kadar ıslanmış bu beden, titrememek için beyninden yardım istiyordu ama beyni bir türlü bedenine söz geçiremiyordu. Acıyı yaratan beden olmalıydı o zaman. Beyni bu acıyı bir türlü kabul etmek istemiyor, şiddetle bedeni uyararak buna bir son vermesini istiyordu. Son… Son neydi? Bir nokta sonu temsil eder. Sonsa yeni bir başlangıcı. Cümleye noktayı koydun. Eee o vakit? Tekrar büyük harfle başlayıp yeni bir cümle meydana getirirsin. Aslında sonu sonlandırmış olmaz yeni bir başlangıcı oluşturmak için zemin hazırlarsın… .... “Bu gece türkü-rock gecesi yapıyoruz. İlk kez tüm repertuar bize ait olacak. Lütfen sen de gel.” “Peki sivilceli çocuk.” “Ben sivilceli filan değilim. Lütfen ya kaç kez söyledim öyle söyleme diye.” “Tamam, tamam. Görüşürüz.” “Hoş geldin fıstık.” “hoş bulduk da peki ben sana bunu söylememeni kaç kere söyledim.” “Suç benim değil ki senin.” “Hadi be sivilceli sende” “Yahu neden çıkma teklifimi reddettin sanki? Ne de yakışıyoruz birbirimize.” “Bak ya ben ne diyorum. Oğlum kardeşimin arkadaşısın hem de benden ufaksın. Sivilceli ufaklık.” “İlk şarkım sana" “Hepiniz hoş geldiniz sevgili türkü-rockseverler! Arkadaşlarım bas gitarda …., bateride …. Ve elektro gitarda ve vokalde ben deniz. Sizlere şimdiden keyifli anlar diliyorum. Ve ilk şarkım sizin için bayan.” “Parmağıyla beni göstermese olmaz mıydı? Herkes bana bakıyor.” “Yandırdın kalbimi yaman Ey kaşları keman, Şu derdime inan, Sensiz yaşamak imkansız…” “Şarkıya bak ya, yüzüm kırmızı oldu mu benim? Yandığımı hissediyorum." “bence çocuk harika söylüyor.” “Evet. Ama bulduğu şarkı yüzünden kulaklarını bükeceğim.” “Neden? Gayet hoş çocuk. Nesinden hoşlanmadın ki?” “Ya tanışıyoruz biz önceden. Kardeşimin arkadaşı. Onunla yaş. Kitapçıda tanışmıştık.” “İlginç bir hikaye kokusu var.” “Sende de çok fazla merak kokusu var. Dedim ya kardeşim gibi görüyorum.” Müziğin ritmi ve hafif duman altı olmuş beyinler… Keyifli anların fazla sürmediği zaman içinde edinilmiş tecrübelerden sabittir. Kolundan çekilip sahnede nasıl olabildiğinin farkına varamamıştı. "Hadi mikrofon sende." sözüyle şarkıyı söylemeye başlayıvermişti. "Bir anadan dünyaya gelen yolcu. Görüp de dünyaya gönül verdin mi? Kimi büyük, kimi böcek, kimi kul, Bunlar neden nedenini sordun mu? İnsandan doğanlar insan olurlar! Hayvandan doğanlar hayvan olurlar! Hepisi de bu dünyaya gelirler. Ana hakkı sen bu sırra erdin mi? Vade tekmil olup ömrüm dolmadan Emanetçi emaneti almadan Ömrünün bağının gülü solmadan Varıp bir cananda karar kıldın mı? Garip bülbül gibi feryat ederiz. Cahiller elinde küskün kederiz. Hep yolcuyuz böyle geldik gideriz. Dünya senin vatanın mı yurdun mu?" Çoşku ve alkışlar. Hoşuna gitmişti. "Bunu hep beraber söylüyoruz!" diyerek "Eşeği çaldım çayıra!" "..... avradını!" sözcüğü geçen cümlelerdeki çoşku ise en üst noktadaydı. Türküyü bilmeyenler bile bu bölümde türküye eşlik etmekten geri kalmıyordu. Türk toplumu olarak küfre eğilim gösterdiğimiz aşikardı. "Herkese iyi geceler!" dileyerek mikrofonu elinden bıraktı. Bunu nasıl yapabildiğine hala şaşırıyordu. Aslında kafam bunu yapabilmeli sağlayacak kadar güzel olmalı diye düşünüverdi. Sonrasında bulunduğu masaya, arkadaşlarının yanına döndüğünde arkadaşlarının övgüleri için "Mübalağa ediyorsunuz, sesim hiç de güzel değil. Bu yüzden bu işkenceyi bir daha kimseye yapmayacağım." derken gülümsüyordu. “Merhaba.” Diyen bir ses duyduğunda başını sesin sahibine çevirdi. Tanıdık gelen ama o an tanıyamadığı bir sima ve daha önce hiç görmediği bir adam. “Beni hatırladın mı?” diye soruyordu sesin sahibi kadın. “Üzgünüm çıkartamadım.” “Ben …. eski sevgilisiyim.” “Hani elinden aldığımı söylediğin, bize rahat vermeyen. Hatta senin yüzünden 5 ay küs kaldığımız, birbirimizle konuşmadığımız bir ayrılığa sebebiyet veren.” “Evet ben oyum.” İçinden bir yuh çekti. “Evet?” “Gecenin ilk şarkısında vokalin sizi işaret etmesiyle sizi fark ettim. Ve bir merhaba demek istedim. Bu da erkek arkadaşım.” “Bundan bana ne?” “Sadece o öldükten sonra seni çok aradım. Senden özür dilemek istemiştim. Ama bir türlü sana ulaşamadım. Şimdiyse karşımdasın ve senin de bir sevgilin olması beni memnun etti. Ayrıca çok iyi söylüyor ve çalıyor. Geleceği parlak.” “Eğer gitmezsen senin geleceğin parlak olmayacak. Ne dememi bekliyorsun? Kendi çapında bir özür dileme biçimi mi bu? Ben zamanında bu kızın canını çok yakmıştım ama bak birini o da bulmuş, şimdi eminim daha mutludur, filan diye mi düşündün? Merak mı ediyorsun ya da ondan sonra ne yaptığımı mı bilmek istiyorsun? Aslında 3 yılın ardından yaşadığım şey hiç ama hiç beklemediğim bir şeydi. Ama o 3 yıl içindeki kayıp 5 ayın bedelini ödeyemezsin. Şimdi lütfen git.” "O kimdi?" "O onun eski sevgilisiydi. ve bir türlü terkedilmeyi yedirememiş, benim yüzümden kendisinden ayrıldığını düşünmüştü. Dahası onun yüzünden hep huzursuzluk duyardım. Sürekli rahatsız ederdi onu. Bu yüzden 5 ay ayrı olmamızın en büyük sebebi oydu." "İstersen çıkalım." "Yo sen eğlenmene bak. Ben giderim. Lütfen rahatına bak tamam mı? İyim ben. İyi geceler arkadaşlar!" Sonrasında bir hışımla çıktı bulunduğu mekandan. Kimse durduramazdı onu. “Canı cehenneme.” Dedi sesli bir şekilde. Bunu duymuş olmalı ki masadaki bir grup ona doğru baktı. O bunu fark etse de üzerinde durmadan hızlıca çıktı. Dışarıda yağmur yağıyordu. Üstelik vakitte epey geçti. Tek tük arabalar geçen caddede kimi fark ettiği için yanından yavaşlayarak geçiyordu. Ama bir arabanın çok acelesi olmalı ki yağmur birinkitisini üzerine boca edermişcesine gazlayıp gitti. “O…pu çocuğu.” Küfretmeyi sevmiyordu. Ama bu sözcük gayrı ihtiyari çıkıvermişti ağzından. “Lanet olsun. Sakin ol!" diyordu içindeki ses. Kuytu bir köşede, ıslak beton zemine oturarak ağlamaya başlamıştı. Aslında hayatında bir çok şey yaşamasına rağmen bir ya da iki kez bu halde hissettiği olmuştu. Gözyaşları sık akmazdı, zaten o da ağlamayı sevmezdi. Sözde önceden duyduğu bir yalanı benimsemişti. Ağlamamak güçlü olmak demekti. Ama o an güçsüzdü. Yaşadığı şeylerden pişman olmamayı öğretmişti hayat. Ama süprizlerine bir türlü alışmayı öğretememişti. Sonun başlangıcı yine sonsa, sona ulaşmak için yaşadığımız tekrarlardan ibaretti yaşam. <a href="http://www.youtube.com/watch?v=3yyB1FR18z8&feature=related" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=3yyB1FR18z8&feature=related</a> no-reply@mixxt.net (fatma tezcan) Mon, 08 Mar 2010 20:46:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.severinaelf:4 http://karaklm.com/networks/blog/post.severinaelf:4 İyi değilim ben Bir şiiri senle ben tamamlardık. En alımlı veznimdi gözlerin,ve ben, En manidar kafiyendim senin. Sonra kokun,bir redife aldanıp gelişigüzel oldu. Unuttum. Ritmin harika,düşündüm. Yazık ki olmaz! Adım aklımda,bundan sonra Buçuktan kafiye. İyisi mi tut,çoğul eklerini, Onların adlarının hallerini,hayallerini... Artık sen,aşk adına, Yetin içimden çıkamadığında Çıkar günyüzüne redifleri! * Erken. Ama, Bir hüzünlü şiir daha bitti. Bir şiir daha hüzünlü bitti. Gayrı ihtiyari, şimdi- hayatı yudumlara kusmadan, Serbest ölçülere yönelmeli. no-reply@mixxt.net (Begüm Yiğit) Mon, 08 Mar 2010 20:10:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.terslestirilmisduzyazi:2 http://karaklm.com/networks/blog/post.terslestirilmisduzyazi:2 Denizkızlarını ararken.. "Kıyıdan uzaklaşmayan denizci, okyanusları göremez" demişti adını hatırlamadığım biri.. Ben okyanusları gördüm artık geri dönmek istiyorum.. Beni evime götürebilir misiniz? Okyanusların dalgaları varmış kocaman.. İnsan yiyen balinaları.. Köpekbalıkları.. Mercan kayaları varmış kocaman.. Çarptıkça seni kanatan.. Rüzgarları varmış değdiği yeri acıtan.. Denizkızlarını görmeye çalışan, Küçük bir denizci varmış.. Kıyıdan küçük salıyla ayrılmış.. Hayatında görmediği maviliklere dalmış Onu gördüm, Denizkızlarını çağırdık beraber.. Gelmediler.. Korktuk.. Güneş açmadı hiç.. Gözlerimiz sadece mavi görür oldu.. Bize pusula lazım.. Pusulanız var mı? Kara ne tarafta? Burası çok mavi.. Cennete bir adım kala cehennem varmış.. Ben küçük dünyamda küçük bir kadın olarak ölmek istiyorum.. Küçük bir mezarlığa gömülmek.. Beni evime götürür müsünüz? no-reply@mixxt.net (özlem çelik) Mon, 08 Mar 2010 15:11:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.ygdinya:39 http://karaklm.com/networks/blog/post.ygdinya:39 Zaaflarım Ayrıntılarda Gizli Yazdı ve bir balık pazarıydı gülüşüme karıştığın... 35'lik rakı, kızarmış ekmeği zeytinyağına bandırma zevkiydi. Tüm renklerimi kucağına dökmekti. Gülüşüme karıştın... İçim titredi. Kış ve yine soğuk... En çok da üşüyen burnum şikayetçi; ellerinin arasında ısınamıyor diye. Bağcıklarım çözülüyor isyan edercesine... Mutsuz onlar da... En sıkı, en güzel sen bağlardın... Yine soğuk... Yoksun, içimin hüznüne dolanıyorum... no-reply@mixxt.net (seda yıldız) Mon, 08 Mar 2010 11:57:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.jaguar:223 http://karaklm.com/networks/blog/post.jaguar:223 GİTTİ GİTTİ BEYAZ BİR VAPURUN KÜPEŞTESİNDE ARKASINDA DALGALAR BIRAKARAK ARKASINDA AÇ MARTILAR, ARKASINDA BEN, GİTTİ! GİTTİ GÖZLERİ DOLUMUYDU GÖREMEDİM HİÇ, SAÇLARINI RÜZGARA VERMİŞTİ YALNIZ SONBAHARDI, ÜŞÜMÜŞ OLMALIYDI, KALKIK TI KABANININ YAKALARI, GİTTİ! GİTTİ NE OLUYORDU PEKİ, YİNE HANGİ TANRIYA KURBAN GEREKİYORDU? BU AYRILIK KİMİ DOYURABİLİRDİ Kİ, İÇİNDE ALABİLDİĞİNE HÜZÜN, GİTTİ! GİTTİ İLKBAHARA AYLAR VAR DAHA VE İÇİMDE KARAKIŞ GÖZLERİMİ ARDINA ASIYORUM VAPURUN VE YÜREĞİM AÇ MARTI ÇIĞLIKLARIYLA KULAKLARINDA GİTTİN... 1999 no-reply@mixxt.net (himmet aygüt) Mon, 08 Mar 2010 09:57:00 +0100 http://karaklm.com/networks/blog/post.hafikli:14 http://karaklm.com/networks/blog/post.hafikli:14