Bekleyiş primadonnnası bu şehrin...



bitler yorganları arşınlarken
ve biraz daha sesli olmaya başlarken fareler
ve doğururken gece karanlığında kediler
ben en çok yarasalardan korkarım.



çılgın bir akşamın ardından
gözlerini vampir gibi açarlar,
bir kadının rahminden çıkar gibi çıkarlar inlerinden
ardından sadece körler konuşur
özlemek için dilsiz olmak yetmez...




_____özlemimdeki ışığı bir sen gördün
bir de samanlıkta iğne arayan kör teyze
ve mahpushanelerde simit satan kolsuz çocuk
ve son şiirin son noktası.





___O zaten biliyor ellerimdeki titrekliğin sebebini...





söylemek istediğim bu değil
hiç avuçlamadım görgüsüzce aşkı
hiç gözlerimden trenler geçmedi
gözlerim denize hasret,
gözlerim denizle beşik kertmesi...

Biraz kalın sesli kadın gülüşmeleri

Meydanda ise iki aydır Rus marşları çalınıyor

Balon kadehteki et kokusu küllenmiş

Ancak aynalar alışmadı henüz suratsızlığıma

Çünkü tınısı farklı siyah tomurcukların

Polis kovalıyorken insanları, kaşında kanlar bana bakıyorsun

Dans ediyoruz, suratın kan içinde 

Burnunu öpeceğim ve suratını alamayacak “Güvenlik güçleri

dans edenleri öldürüyordu.” yazılsın tarih kitaplarına, öpüşenleri

n ağızları kan doldu diyerek abartılsın

Tarih kitapları kan koksun, söyleyin

Siz parça parça ölüyorsunuz

Dedim 

Ben bütün öldüm

Hâlâ durup dururken bana gülüyorsun

Sarhoş olup sallandıkça Mahler

Deprem oluyor sanıyorsun

Üstelik bazı harfler başa gelmek/gelmemek için direniyor

Kimliklerimiz dinleri kirletiyor

Kimliklerimiz devletlere nötr

Kimliklerimiz cinsiyetleri kirletmez

Kimliklerimiz babamızı temize ...

Titriyorsun, görüyorum

Tek sorunumuz sarılamamak

Kara saçlarını cemreden çek

Tüm çirkinliğime rağmen

Seni ağlatabilirim

Tüm güzelliğine rağmen

Kayan konuşmaların

Sırtından tanıdım kadınlığını

Asil dekoltelerin oradadır

Ben dediğin

Tahrik unsuru

Silah 

Tedavi süreci

Serum

…

Atlar, ölmüş atlar

Kaçırılışı aklığın oluk oluk kızıllıktan

Kaçırılışı ömürlerden

Kanları gibi duraylı, çökmüş diplerine dudaklarının kadınlık

Sebebi olan hayvanlarla birlikte yaşıyorsun

Ben yalnız bir hayvanım

Sen onlarla yaşıyorsun

Karanlığın içinde kendimi bulamasam da

Aramaya çıkabilirim yaşama sebebimi

Köprücük kemiklerinde 

Sakladım yaşama sevincimi

Burnunda

…

Sakalımdaki şarabı yalıyor sarhoş köpekler

Geceleyin havlıyorlar şarabıma, sakalımın gözü pek

…

Biz üç adam ...

ruhumun haykırışlarından kopan fırtınalarla savrulur duygularım

hiçliğin kapanmayan yarasında durulur yapraklarım.

kanı sızar hissedilmişlerin yavaş yavaş

ve bir daha hissedilemeyeceklerin anısına,

son kez hissedilir kanla yıkanmış anılar...

boşlukla yüzleşir hersey bir hiçmişcesine....

herşey anlamını yitirir yüzleştikçe o derin boşlukla

ve artık kendi isteğiyle bırakır hersey yerini hiçliğe.

gömülür tüm anılar boşluğa,

kapanmayan tarifsiz ve artık anlamı anlamsızlıkta saklı o yaranın altına,

uçsuz bucaksız kaybolmuşluğa...

                                                 Melisa Bülbül