Son yorum: Ezgi Tugce Oguz tarafından, 16.03.2010 tarihinde
kendimi gördüm satırlarında..
o son otobüs gelmez.. bileti rüzgardan uçup gider ellerinden..
dünyaları doldursa da bomboştur çantası... bir o kadar da ağır ...
Gitarımda kırık bir tel gibi eksik
Ellerimde biriktirdiğim kan torbaları
Şimdi dağılır gider gözlerim
İrisler ve retinalar arasında ıslak bir yüz
Tuhaf bir şey kendini dağıtmak
Özlemlere bölmek lime lime
Ve unutmak...
Tüm söylenenlerin özet hikayesi şu;
Sen zehirli elmayı tattığından beri,
İdam edildi bütün cüceler...
Henüz yorum yok.
İnandığım bir fahişeydi aşk,
Dokunduğumda sevgilim
Ereksiyon olduğumda tanrıçam
İçine girdiğimde kölem
Ve boşaldığımda artık tanışmıyorduk...
Henüz yorum yok.
Karşısında aynanın sabırsızlanıyor hüzün
Bir kamu kuruluşunda yalnızlık olarak çalışıyorum
Son yorum: Burak Çakır tarafından, 16.03.2010 tarihinde
teşekkürler
Adınla başlayan cümlelerim yok benim
Adın yok
Tek hatırladığım soğuk ve sessiz bir gece
Ve film böyle başladı…
Çok zor olmadı iyi bir senaryo yazmak
Çünkü en iyi bildiğim şeyi yazdım
Yalnızlık
Ve sadece yazdım işte
Ve film başladı…
Boş duvarlarında gezdirdim gözlerimi boş evimin
Dedim ne çok boşluk var hayatımda
Sesim yankılandı içimdeki daha da derin bir iç boşlukta
Bir kimse aradım kimsesizliğimde
[daha fazla]
Son yorum: Ezgi Tugce Oguz tarafından, 16.03.2010 tarihinde
ne kadar kendimiz olabiliyoruz ki üstlendiğimiz rolde de gerçekci olalım, bizi oynayalım..
isteriz.. hep isteriz.. gerçeği bulmayı isteriz..
ama olmayan ...
Karakalem
Karakalem dergisi okurları ve yazarları
01.07.2008
Türkçe
Saati durmuş kolunda,
zamanı bilmeksizin son otobüsü bekleyen,
son parasını, son bilete harcamış,
yaramaz ama soğuktan uslanmış,
sırt cantasına dünyalar sığdırılmış,
yorgun, aç ve çaresiz bir cocuğum bu gece...