Yaşammış ellerime imge imge batan bu cam parçacıkları
her battığında dahada bi acıtan canımı,
bu hayat yükü agır artık bedenime gittikçe yorgun düşüyor ruhum
gittikçe küçülüyor insanlar gözlerimde
fark ediyorum yeniden ve yeniden
aslında kimsenin kendinden başkasına tahammülü olmadığını !
2ce KRDMR
30.01.2009
1 yorum
Comments
seda yıldız 03.07.2009 18:16
düşlerine senaryo yazmaktan ürken..
hayata ve onu yaşamaya erkenden kırık not vermiş...
aşkın,mutluluğun tek ve doğru bir açıklaması olduğuna inanmış...
kahramanı olduğu masalları olmayan..
rüzgara bağlı yer değiştiren ruhlarını kaybetmiş..
kuralsız,yasaksız düş bahçesine kilit vurmuş insanlar sarmış etrafı...
ya tutmaz ya düşersem diye birbirimize akmaktan korkar olduk..
güzel yazı ve iyi bakış açısı.. sevdim..