Asit Erozyonu

   Ruha atfeder gibi gözüktüğü dizeleriyle sarışın orospulara peşkeş çeken basit yaratıklardandı. Eğlence, seks, uyuşturucu ve içki keşmekeşinde ne ara vakit bulduğunu bulamadığım o satırları karalar, daha sonra ava çıkardı. Bir vampirdi. Bir enerji vampiri. İnsanlar onun yanında neyin ne olduğunu anlamadan yorulur, neyseki o alacağını çoktan almış olurdu. Kurum kurum kurulduğu bir krallığı vardı içinde. Ama kurduğu her cümleyle bunu kötüler, sanki o hiçbirşeyin sorumlusu değilmişte herşey gelip onu buluyormuş gibi yaparak kişilerin gözündeki yerini darbeli matkapla sabitleştirirdi, olası herhangi bir depremde yıkılmasın diye. Allahı var cakası da yerindeydi hani. Yediği baba parası, içtiği baba parası ve burnuna çektiği baba parası en az sıçtığı baba parası kadar normaldi gözünde. ''Özünde iyiydi.'' demek isterdim. Evet evet, isterdim! Ama değildi ki. Çocukluğundan beri ruhuna sinen şımarıklık venish kosla max'la dahi yıkasan çıkmayacak türdendi. Atsan atılmaz, satsan şeytanın dahi almayacağı bir ruh. Bir hayatyiyen. Yaksan duvarlara yapışacak isin, ve perdelere sinecek kokunun onun hayaleti gibi yaşayacağını bilmenin getirdiği bir bunaltı. Bir tıkanma. Bir öğürme hali, boş mideyle... Oysa bu kadar dahi yazmamak gerek. Hay lanet!! Tuzağa düştüm! O, öylesine biri..!

   Tut Bobi, tut. Aferim oğluma..

            Şimdi ye onu..

           Akıllı köpeeekk!

                                                                                    the end.