Sevgili Kraliçem;
Acımasızlığın, ölümün ve gücün ihtişamlı yönetimine el koyduğum günden bugüne
Ellerim kanla dövülen bir kılıcın soğuk kabzasında ellerini özledi
Benzemedi ayak bastığım hiçbir savaş meydanı ay ışığıyla doldurduğun boynuna
Ve hiçbir yara sıcak öpüşünle mühürlediğin kalbim kadar sükunetle kanamadı
Tarihe kanlı çizmeleriyle ayak basan büyük savaşçılar dualar ederken geceleri
Benim ruhum cehennem kuytusunun en ateşli çukuru gözlerinde günahtan kelimeleri ezberledi
Gecenin nemiyle vücudunu uykuya yatıran kraliçe, kadınım!
Sen ki şehvetin rüyalarında sakladığı en gizli günahsın
İhtirasın vahyi, hayallerin fethedilmemiş toprağısın
Ve şimdi gece, yüzünden silerken yıldızlarını yavaş yavaş
Yatağına yatırdığım en müstehcen duygularımsın…

Henüz yorum yok.