Siz kelimeleri sayfaların meydanlarında sallandırınca
Kendinizi benim düşlerimden daha kuvvetli mi sandınız!
İlmiğin kor kırmızısı izini bırakıca şehvetin tertemiz boynuna
Aşkın devrini kapatıp kalbimi mühürlemenin heyecanıyla mı yandınız
Gündüz düşleri! kalbimin sıcak kanıyla öpüşen çelik kılıçlar!
Ben bu savaştan neden döneyim? Bekleyenim mi var!
Her dönüş ve her erkek kalp sonunda ellerini arasına aldığı yüzde takvimleri ezberleyen gözyaşları arar!
Ben bu savaştan neden, neden döneyim?
Daha şehvetin ve sallandırdığınız kelimelerin peşine düşeceğim
Ve sizden alacağım intikamla büyük günahlarımın önünde eğilirken
“Tanrım bugün ne kadar güzel ve ne kadar hırçın bir gün” diyeceğim.
Söz!
Vincent Malloy 15.10.2008 01:28
gittim ve öldüm
yaşıyor sanıyorlar
bırak sansınlar...
şiir sanadır...
enci falay 15.10.2008 01:33
hmmm güzel şiirmiş...kime yazıldığını merak ettiren türden.
ilginç...
kaleminize sağlık.yazmaya devam edin.sağlıcakla kalın.fazla burger yemeyin!
Vincent Malloy 15.10.2008 01:35
Aferin SANA
marvel scott 15.10.2008 14:26
ilk 2 cümle ve son 2 cümle çok etkileyici bütün olarakta çok hoş olmuş.. yalnız ben nedense okurken ' E ' ye diye degiştirdim başlıgı istemsiz...: )..
enci falay 15.10.2008 18:24
yok yok
'ğ' ye olsun
Vincent Malloy 15.10.2008 20:29
angelique'in "n"si
Nükhet Yalçınkaya 20.11.2008 21:26
reverans.