....!

"yazmalıyım.. diğerleri gibi utanarak terk etmemem lazım sahneyi.. belki selam için bir kez daha çağırırlar ve o zaman iyi bir alkış alırım".. bu söz benim hayat felsefem.. ben sadece yazdığımda nefes alabildiğimi hissediyorum.. yoksa beynimde yaşayan o küçük adamları susturamam.. bazen kendi sesimi bile duyamıyorum.. yazmak zorundayım.. bir iz kalmalı...gökkuşağının bittiği yeri görmeliyim..

Yazılar onaydan geçecek.