HAYAL 3; Tekrar inanabilmek"..

           En zoru bu olsa gerek.. Bir daha inanamayacağım hiç birşeye ve hiç kimseye.. İnancımı kaybediyorum.. Yaşama dair beklentilerim bitiyor.. Asılı kalmışım bir sokak lambasının gölgesine.. Gölgem yok benim.. Yansımıyor yüzüm aynada.. Sorular soruyorlar cevap veremiyorum.. Sözcüklerim yetersiz.. Yeniden tüm o saçma soruları yanıtlayacak gücüm yok.. En başından başlayıp yavaş ve ürkek adımlar ile tanıyamam bir başka adamı.. Yapamam.. Yok işte.. Halim yok.. Başlayamıyorum.. Bıraktığın yerdeyim hala.. Herkes olması gerektiğinden çok yabancı bana.. Hepsi.. Tanımak istemiyorum kimseyi.. Ben seni istiyorum.. Hala ilk günkü gibi heyecanlı kelimelerim.. Sana doğru uçuşan uzun soluklu cümleler kurmak istiyor dilim.. Seni görmezden gelmek istemiyor gözlerim.. Tanıyorum seni.. Nasıl söylerim tanımadığımı.. Tanıyorum işte.. Bir zamanlar bana ait olan bedenini.. Ve benim yatağımda bıraktığın saçlarını.. Hepsini hatırlıyorum.. Sen gidemedin benden.. Özgür bırakmıyorum ruhunu.. Bırakamıyorum.. Seni ölesiye özlerken başka dudakların sıcak ıslaklığını duyumsamak istemiyorum.. Başka soluklar istemiyorum tenimde.. Ben hala seni seviyorum deri ceketli çocuk! Hala seni özlüyorum.. Ve bende saklı ruhuna sarılıp uyuyorum hala karanlıktan her korktuğumda.. Seni çok özlüyorum..