Su kırıldı tende

Göz vuruldu: koyu, mor ametist!

Çarsaflara kanadı yazgı: öldü can

Günü sürüdü.

Esrik bir dudakta, kırmızı: söndü kan

Vuslatı an' a bürüdü.

Ölü balıklar dilleniyor saçlarımın dalgalarında

Aksi tenime düşmüş martılar, kirleniyor

- bu manzara dize gelmez!

"sen" kokuyor ortalık: içimi yığılmış ceset torbalarında

Dili tutulmuş bir mütercim: elleri bağlı

Alın yazısını sürünüyor bir yağmurun: ıslak

Ay-ılıyor.

Unutmak pahasında ana dilini, saçıyor nefesini

Dolanıyor bu şehrin sokaklarında

Bir aşkı adım adım suya yazarak

Su vuruldu yerde

Göz kırıldı: koyu, kor ametist

Yol kuru(l)du.

Sizinle ben aynı karanlığın mağdurlarıydık. Alın yazılarını talan etmişken rüzgar, iç içe geçmiş yabancı yolların ıslak bir köşesinden aynı çukura kaymıştı ayaklarımız. Siz mumları sönmüş bir aşkın havada asılı kalmış ağır romantizmiydiniz. Bense, hangi yazgıya el sürse harflerin boynunu büken bir hayal...

Öyle ki,

Saçlarınızı kestiniz diye ağlayabilirdim

Bir yağmura sığınıp...

Sütten kesilen bir bebeğin başinı okşar gibi

Kavrayabilirdim peşiniz sıra yoluma düş' enleri

Alnımı okşardım sonra düştüğünüz kuytusundan

Tırabzanlar ıslaktı bugünlerde ve kaygandı basamaklar

Zemin katımdaydım gözlerime bağlanmışken sözlerim

Ağlıyordum, kendimi.

Dağlıyordunuz son ...

Kundaklanan bir ruhtan kaçmış bedene emanet düşen düşler,

İlla ki saklanır güneş gören evlerinden bu şehrin...

Parmak uçlarıma asılı mavi bir heves

Gecenin yarısında...

Boyun eğemem dolaşirken karanlığın kıyısında:

Ellerimi ellerimle bağlarım.

Ve aynalar kırılır tören esnasında

Bir anne sancılanır yarım kalmış seyrine

Devrilir krallık, bir prematürenin eksik göz yaşinda

Sözcüklerim boynunu büker, yarım kalır bir şiir...

Oysa,

Her yarım tamamlanır zamanın havzasında.

Sular dalgalanır gözlerimde

Bebekler büyür, küçülür;

Işik saklanır özümde, karanlık aklanır.

Sırlar boy verir iki dize arasında

Bakakalır olanca saçım, kıskanır

Saç başa girer, paramparça aksim ve suretim

Kendinden geçer ten, bir lohusanın sessiz yasında

- ve aynalar düşen parçalarından ıslanır tören ...

Elleri kirli bir yabancı

Şeker tutar huzura ikram

Sırf gözü kapalı bir intikama yeltendim diye

Boynu bükülür doğrunun tek yanlış pençesinde

Harflerinden arınmış kelimeler dolanır ayağıma

Tüllerinden kurtulmuş camlara düşer giz

- aydınlanır odalar -

Ve bir papatya yapraklarını döker tenime değince

Tenimi döker yere,

Düşerim.

Göçebe bir kuşun kanadına takılır gibi

İsimsiz kalır doğan gün, kulağında ezanla

Musalla taşina örtünür gece yağmur altında

- gözlerim yanar: kırmızı.

Bir annenin mateminde döker gök yıldızları

- aydınlanır yollar -

Seçerim.

Renk körü bir ressamın

Tablosuna manzara - düşerim.

‘ utancımı arkama saklayıp kim bilir.

Oysa,

Lekesiz bir ihanetti bu

Kusursuz bir pişmanlığın arifesinde.

Nerden bakarsan bak,

Tek kalemde bulandı alfabe.

Bütün ...