Bir adam, sesinden habersiz bir şiir döküyordu
Kendisini izleyen kadının nefesine.
Ve o kadın,
Kendini bölüyordu kırdığı her seste
Suskunluklara gebe sitemler ekliyordu yamalı heybesine.
Aksarken bir yağmur arka sokaklarında bu şehrin
Ben sana gülemezsin demedim!
İzlerini okşuyordun soluk tenlerin
Renklerini döküyordu ışık gözlerinden
Aksine soyunuyordu su
Göğe kıvrılıyordu dudak
Üryan damlalar düşüyordu çekimine, yerlerin
Ve bir bebek y' aşamadan ölüyordu tutunduğu ben-imden
Yaslarken bir yağmur başinı kapalı camlarına bu şehrin
Parmak uçlarından kirleniyordu buğu, ne yazsam eğreti.
Ben sana gülemezsin demedim!
Bir daha,
...
[daha fazla]
Su kırıldı tende
Göz vuruldu: koyu, mor ametist!
Çarsaflara kanadı yazgı: öldü can
Günü sürüdü.
Esrik bir dudakta, kırmızı: söndü kan
Vuslatı an' a bürüdü.
Ölü balıklar dilleniyor saçlarımın dalgalarında
Aksi tenime düşmüş martılar, kirleniyor
- bu manzara dize gelmez!
"sen" kokuyor ortalık: içimi yığılmış ceset torbalarında
Dili tutulmuş bir mütercim: elleri bağlı
Alın yazısını sürünüyor bir yağmurun: ıslak
Ay-ılıyor.
Unutmak pahasında ana dilini, saçıyor nefesini
Dolanıyor bu şehrin sokaklarında
Bir aşkı adım adım suya yazarak
Su vuruldu yerde
Göz kırıldı: koyu, kor ametist
Yol kuru(l)du.
... [daha fazla]