enis batur - başkalaşımlar

"Aramızdan Rimbaud'nun ilk başkaldırı yürüyüşüne, birbaşına Alp'leri aşarak İtalya'ya inişine olduğu kadar, son, uzun, kangrenli bacağıyla Habeşeli'nden Akdeniz'e uzanan ölüm yürüyüşüne (gerçekten ölesiye yürümüştü Rimbaud; önce bacağı kesildi, sonra soluğu) bağlananlar oldu. Yürüme'nin geridönüşsüzlüğü mü dağladı onları? Genç ölümler tuttuydu ellerinden: 'Yürümek'te, en son sayfada 'Yürümek, dönüp bakmamak arkaya' derken son adıma yaklaştığını -ola ki- biliyordu Sevgi Soysal, ama -öyle sanıyorum ki- 'Beyaz mantolu adamın, boyunu geçen yere kadar yürüyeceğini aklına getirmemişti' diyen Oğuz Atay zaten farkında olsa da, henüz urun çalıştığını bilmiyordu. Ben Giacometti'nin 'Yürüyen Adam'ına bakakalmıştım o sıralar: 'Büyük Uyum' bir vehimdi, seziyordum. Gaziosmanpaşa'daki evin bahçesinde uzun sessizlikler bölüyordu konuşmamızı. Daha o zamanlar gözümün önündeydi Heidegger'in 'holzwege'de yürüyüş fotoğrafı."

29.06.2009 düzenlendi

sevim burak - yanık saraylar

"GELDİLER...

Çok yorgundular. Sokağın başına dizildiler. Sekiz on kişi vardılar Bunların ardından kadınlar göründü. Çok yavaş yürüyorlardı, yanyana sıralanmaları uzun sürdü bu yüzden. Ayakları çıplaktı. Erkeklerin önüne çömeldiler Birden elleri kolları kımıldamaz oldu. Kadının birinin kucağında ZİYA BEY’in küçüklük fotoğrafına tıpkı tıpkısına benzeyen bir çocuk vardı. NURPERİ Hanım “Ziya Bey! Ziya Bey!” diye bağırdı. Ziya Bey yere çömelik kadının kucağından ona baktı; olup bitenlere ilgi duymuyordu. Pencerenin önünden kaymaya başladı NURPERİ Hanım. Düşmemek için elleriyle pervaza tutundu, aşağı baktı, sütçü kadını gördü, sütçü kadın O’na “aşağı atla” anlamına gelen bir el işareti yaptı."

ırıs murdoch - kara prens

" başka insanların hayatında gezinip duran bulutumsu bir ektoplazma olmak istemem..herkese belli belirsiz sempati göstermek,aynı zamanda bir insanı gerçekten anlayabilmeyi de engelleyen bir şeydir.."

hermann hesse - bozkırkurdu

hayatıma yön verenlerden

enis batur - bu kalem melun

"Panik duygusunun, sanıyorum, bilinçaltımda özel, benim için düğümlü bir yeri olsa gerek: "Ürkü"den "Korku-luk"a ısrarlı takibine bakılırsa. Sesler için bile olsa, bir radyo oyunu değildi yazmaya koyulduğum. Tiyatro, 70'lerde benim için hâlâ anlamlıydı; özellikle Beckett'in, Cixous'un sahnede canlanışına tanık olduğum kimi metinlerinin peşisıra çalıştıydım. Sahne, ses ve ışık düzeniyle sınırlı olacaktı burada: Mutlak karanlıkla oynaşmalar. Olmadı."

philippe solers - sabit tutku ( intiharın eşiğinden dönüp; kendi devrimini yaratmak..)

birhan keskin - yeryüzü halleri

"sustum. yeryüzü olacagi gibi olsun."

yalancı tanıklar kahvesi...V.Türkali

paolo maurensig - yaralı venüs ( edebi acı..sarsıcı..)

şibumi - trevanian