nimo nimo pelinimo )

kesilmeyecek sonsuzdur nefesin,
tutulur nutkum kesilir ellerim
dudaklarından eylersen böyle kelam
bilirsin yar bilirsin giderim!

ne kadar uzaklarda nefesler alsak da ne kadar yalnızlık iniltilermiz bazı kalplere erişmese de biliriz kimler duyar kimler işitir...işte o an deriz ki "aa yalnız değiliz"...haydi inleyip inletelim o zaman...duyur çığlığını!

yep! kavuştuk sanırım olmayı arzuladığımız yere...yokluğun karanlığın öbür adı...

Sahne güneşin.Ay'ın bıraktığı hüznün yerini şimdi aydınlık tebessümleri mi alacak?Yoksa dünden kalan dumanı üstünde acıları güneş daha da mı aydınlatacak? Hayır,izin vermeyeceğim bunun olmasına.Acılar bırak da GECE de kalsın,huzur getirdi güneş,huzurun habersicisine,merhaba...

Günaydın,dilerim güzel bir gün geçirirsin...

Sanırım

uyumak için erken bana..perileremi kaldın sende:)

Uyku Perisi.
Nerde dimi?

O anlatıyor, ben dinliyorum. Uzun zamandır saklanmış sözcükleri sıralayıveriyor ardı ardına. Tüm cümlelerini dinledikten sonra, birkaç cümleyi toparlayıp söylüyorum. Ama hiçbiri şaşkınlığımı anlatmaktan öteye geçemiyor. Hem ne söylersem söyleyeyim, o düğümü çözebilecek yalnızca kendisi. Ve senelerimizi birlikte geçirmiş olmamıza rağmen, şimdi ikimiz de başka noktalardan bakıyoruz hayata. Geçen zaman içinde çok yol katettik. Ne benim bulduğum çözüm onu mutlu edebilir artık, ne de ben onun mecburiyetini anlayabilirim.Ben yokum artık. İşte en çok bu üşütüyor beni.

Geçmişe bakıpta derin bir offf çekmek geçiyor içimden.Yaşanılanlarla hesaplaşıp, kötülükleri silmek, affederek.Yeni hikayeler duymak ve yenilerini yazmak.Anlatmak için, içimden geldiği gibi…