çok beğendim.tam "seher" tarzı

var

kendimi var gibi hissediyorum şimdi
geldiğim noktaya
koyduktan sonra nefesimi
dizdiklerim unuttuğum bildiklerim
evet
heveslerim ve endişelerim ve neşelerim
kurutulmuş kitap aralarında
onlara can vermeliyim anda

kendimi var ediyorum şimdi
üzerine yara izlerinin
inşasını kutsuyorum zevkimin
anımsama deresinin kenarında
kahve kokulu akışına zamanın
taş atıyorum
besliyorum rahmimde zihnin ayılışını
sokağa tortusunu ziyanın
döküyorum

hiçlikte varoluyorum nihayet
sayıyorum kopan parçalarımı eviçlerinde
ve gülüyorum kurumların enayi çizgisine
çiftleşen ailelerin sarsak trajedisine
açıyorum komedi perdesini hayatın
galasına gidiyorum anıları kusmuş da
Kurtarılmış eşyanın…

s.ö

yeryüzü yok mu

Yeryüzü üzre kıvrılmamız yok mu
Yanlış yapıyoruz yanlış
Ota dokunmuyor, solumuyoruz toprağı
Taş çatlamıyor kafesinde göğsün
iliklerimize su akmıyor
Yeryüzü üzre yığılmamız yok mu
Nazıyla anın zaman sarkmıyor

Gök yeşerir, gün morarır dün gittiğinde
Kaynaşır balçık ayarında ruhun
Boğazı tıkanır gecenin
Boynu kırılır herbir cümlenin
Şeytan kaçar öfkemizden
Tüm caddeler yarılır da
verir gayri meşrusunu kavşağa

Yeryüzü üzre yerleşmemiz yok mu
İçselleşir gazap şehrin hamurunda
Gökdelenlere apışarası korkular dikilir
Ve yağmur bile yıkamaz vicdanını sokağın

Yeryüzününü kirletmemiz yok mu
Yanılgı silme yanılgı
Çöpün devrimi yıkacak binanın hırsını
Sökecek atıklar kaportasını arabanın
Tek bir gün parçalayacak mekanın ruhunu
Tek bir gün
Havvanın dolamadan tenine yılanı
Ademin olduğu o gün
O gün toprak insanı severek alacak koynuna
Ve tüm elmalar yasaklanacak dünyada
s. ö

Dilemeyi bırakalım

toplanan eşyalar oldu şimdimiz
kesilen boğazlar ve hınçlı bebekler
anasının gözüne kaçmış

sendeleyen bir cambaz
zaman ipinin keskisinde
büyülü nesneleri fırlatıyor duvara
ve yarılıyor hiçimiz gün kaygısında

dilemeyi bırakalım önce
kurna başı su bekleyelim etimize
kasımız daraltsın damarı
asalım birlikte olmayı, birliği sonra
ki aşkın boynu kırılsın

dilemeyi bırakalım da
boğalım inancı
toprağın solucanı olsun
kinin
içine firar
dilemeyi bırakalım da
pazarında sevdanın
maldan etmeyelim gayri zarar

ucube
bir ucube

terk-i diyarın sallantısı belindeki

sıkılan bir kemer daralmış ana

ve delinmeyi öğrenmemiş daha

zalimlerim sizi affediyorum

kaygan mekanın soluğunda




bir ucube evet aşk

utancın karşı kıyısı

günahı dilleyen bir ferahfeza

boğazın kırık boynunda bir titreyiş

sinsi bir kabulleniş

harf carmıhında




aşk esnek bacağıdır rüyanın

ve bu yüzden belki

kırılmaz şiddetinden




bir ucube

erimiş yüzüyle zannın

çıkmadıkça zamanın karşısına

aşk bir çocuktur elbet

çatlamış oyuncağıyla
s.ö

ÖLÜMÜN....!
Ölümün üstüne gel
Nefesleşen bedenimi çürüt
Bir rüzgar ol da deş kalabalığı
Ölümümün üstüne gel
Ve taşı tabutta arsız mezarımı

Donacaksın derimin oyuğunda
Azrailin pençesine kanacaksın
Bırakacaksın leşini ahının
Kaskatı vücudum üstüne
Toprakla çiftleşirken ben
Sen dikiş yerinden zamanın
Suskunca çatlayacaksın
Ölümün üstüne gel hadi
Cesedimi başka nasıl yakacaksın
s.ö

68'e

Kolu kırık bir zavallılık
Yaşlı bir zaman ağacın sarılan bedeninde

Bırak vursun gürzünü köşebaşına saklı heyecan
Arkamızdan yakalasın bizi asılmalar suçsuz
Yağmur olsun kafamıza
Kurşunu orospu bir rüzgarın
Kolu kırık bir zavallılıkla tanısın bizi
Andan hamile kalan yansız sokaklar

Duvarı yıkık bir bahçe solumuzdaki
Eteği yırtık bir kız çocuğu
Unutmuş otururken kapamayı bacağı
Şimdi suskun pezevenkler arşınlar cesareti
Satmayı bekler özgürlük ve isyanı
Artık koca bir yılandır sıyrılan derisinden
Caddeler araba altına yatmış caddeler
ve sayıklar kavşakta yelkovan
tiksinir biteviye kaçan akrebinden

Zembili patlak bir cürret yanımızdaki
Ölmüş ziyanlar devrine ağıt
Topraksı yakarış
Sürünmekte solucan gibi
Düşünmenin hürriyeti zihinde
ve bölündükçe oynamakta vücudu
rağmen güce rağmen paraya ve rağmen
sistemin kerhane kaçkını aşkına
s.ö

bilinmezin nesnesiyim sonra

amanın kırılan sesiyim

adımım dolaşıyor kendime şimdi

ermenin döngüsel birliği gibi

etimden doğaya bitmedeyim


dökül artık bardağından

sakin aşk

tohumunda kahvenin

hatrına düşsün tenim

acısın telvesinde anından evvel

plezantası kurumuş

bebeğim


bilinmezin tikelinde

garip

geçişsiz

dumansı bir neyim

şeyleşirim artığında şehrin ve rahmin

gizlerim sevmeyi elestin nefesinde

gezerim caddenin kokuşkan derisinde

ve oyarım parlak bakışı gözbebeğinden


bilinmezim, bilenim

bileyenim damarın yazgısını

Hıncını deşilen bedenimin

Beynimin

tecrübe altına yatmış kıvrımında

Öğrenirim

Yazmayı kalleş

ve

insan okumayı

elbet sökerim